وبلاگ تخصصی علوم دامی

براي زايش زودتر تليسه ها چه بكنيم ؟

براي زايش زودتر تليسه ها چه بكنيم ؟

افزايش سطح پروتئين جيره يكي از راههاي برنامه ريزي براي زايش تليسه ها در سن 22 تا 24 ماهگي است

اكثر مشاورين دامداريها توصيه مي كنند كه سن زايش تليسه ها بين 22 تا 24 ماهگي باشد. هنگاميكه من اين پيشنهاد را مطرح مي كنم ، معمولاً براي دامداران دو سئوال مطرح مي شود . اول اينكه، آنها سئوال مي كنند كه چرا تليسه ها بايد در اين سن زايمان كنند. دوم اينكه، آنها سئوال مي كنند كه آنها چگونه آنها مي توانند تليسه هاي خود را با سرعت كافي رشد دهند تا زودتر به مرحله زايش برسند.

          حداقل دو دليل اصلي براي كوتاه كردن سن زايش تليسه ها وجود دارد. اول به حداكثر رساندن پيشرفت ژنتيكي. گوساله هاي تازه متولد در گاوداري ، بايستي بطور متوسط در مقايسه با ساير دام هاي گله ، داراي بالاترين قابليت ژنتيكي براي توليد شير باشند. بنابراين بايستي هدف اصلي براساس زودتر به شيردهي رسيدن آنها باشد.

          دومين دليل اين است كه هرچه كه ميانگين سن اولين زايش كاهش مي يابد، تعداد تليسه هائي كه بايد در دامداري حفظ شود (جهت جايگزيني ) به مقدار زيادي كاهش مي يابد . اين مطلب در جدول شماره – 1 نشان داده شده است.

تليسه هاي كمتري نياز است  …

چنانچه شما در جدول شماره –1 مي بينيد ، اگر ميزان حذف دام در گله به ميزان  28 درصد  ثابت بماند ،  چنانچه سن اولين زايش از 28  به 24  ماه كاهش يابد ، تعداد تليسه پرورشي ، كه بايد 72 راس در ازاء 100 راس باشد به 2 6  راس به ازاء 100 راس گاو كاهش مي يابد . كاهش سن زايش در  مجموع هزينه پرورش تليسه جايگزين را كاهش مي يابد، به علاوه اينكه با فروش تليسه اضافي مي تواند ميزان نقدينگي و درآمد را افزايش دهد.

داشتن تليسه هايي كه زودتر زايمان كنند نياز به خريد علوفه و غلات را كاهش مي دهد، به اضافه اينكه باعث كاهش فشار بر  فضاي نگهداري تليسه هاي جايگزين گله مي شود. غالباً شما مي توانيد با كاهش سن زايش تليسه ها ساخت امكانات جديد رابراي نگهداري تليسه ها به تأخير بيندازيد. ركوردهاي ثبت شده در انجمن اصلاح نژاد گله هاي شيري ايالات متحده  (DHI)  نشان مي دهد كه تليسه هاي جوان درست به خوبي شير دامهاي مسن تر شير توليد مي كنند.

اين مطلب  مهم است كه شما اهداف خود را براي پرورش تليسه مشخص كنيد و بطور منظم نحوه پرورش تليسه خود را  ارزيابي كنيد. ابتدا براي رسيدن به  اين هدف،  تليسه ها هلشتاين براي اولين جفت گيري بايستي در 13 ماهگي داراي قدي به بلندي  127 سانتيمتر  و وزني به مقدار  350 تا 360  كيلوگرم (780 تا 800 پوند)  باشد. 

دومين هدف اين است كه  تليسه هائي كه در سن 22 تا 24 ماهگي زايمان مي كنند وزني معادل  570  كيلوگرم (1250  پوند) يس از زايمان  و  قدي معادل  5/137 سانتيمتر (55 اينچ) باشند. اين اهداف با ميزان رشدي برابر 900 گرم (دو پوند) در روز  امكان پذير خواهد بود.

شما بايستي بدنبال حداكثر رشد اسكلتي ممكن در  تليسه ها باشيد. من تليسه هاي زيادي را مشاهده كرده ام كه به وزن مناسب رسيده ولي خيلي كوتاه مي باشند كه به دليل عدم دريافت پروتئين كافي بوده است.

جدول شماره-2  داراي جيره هاي توصيه شده است كه توسط دانشگاه كورنل توصيه شده و بر پايه دانه غلات خيلي موفق بوده است . البته توجه كنيد كه سطح پروتئين جيره هاي  پيشنهادي بطور قابل توجهي بيشتر از توصيه NRC  و بقيه جيره هاي تجاري موجود است. انرژي توصيه شده اين جدول نيز بر اساس انرژي خالص (Net – Energy)  رشد ارائه شده است ،
در حاليكه اغلب افراد با اصطلاح كل مواد مغذي قابل هضم بيشتر آشنائي دارند. معادل سازي  دريافت TDN  برابر 70 درصد براي گوساله هاي تازه از شير گرفته شده  تا 55 درصد براي تليسه هاي زايمان كرده  مي باشد. دستيابي به اين سطح از انرژي به راحتي با مصرف علوفه با كيفيت متوسط و مصرف غلات محدود ميسر خواهد بود. 

براي رسيدن به اهداف فوق الذكر  بايستي تغذيه مناسب از بدو تولد گوساله آغاز گردد. بهتر است شما بايستي در ظرف ساعت اول تولد يك گالن ( حدود 4 ليتر )  آغوز با كيفيت را به وسيله لوله وارد معده گوساله كنيد. گوساله ها بايستي زندگي خود را با مصرف شير كاملاٌ طبيعي و يا جايگزين شيري شروع كنند كه لااقل داراي 20 درصد پروتئين باشد . برخي از جانشين هاي شير جديد هستند كه بر اساس پروتئين با كيفيت سويا تهيه مي شوند، كه مي توانند تا حد زيادي رشد مطلوب را بهمراه داشته باشند، اما كيفيت اين مواد جانشين بسيار متغير مي باشد. جايگزين هاي شير حاوي حاوي آرد سويا ، جو دو سر و يا گندم پذيرفتني نيست .

بهتر است شما براي گوساله هايتان از يك كنسانتره غلات استارتر كه حداقل 20 درصد پروتئين داشته استفاده كنيد. معمولاٌ  مصرف خوراك (شامل پليت و غلات غلطك خورده) هنگاميكه استارتر زبره باشد ، در مقايسه با شكل پودري (و نرم) بهتر مي باشد. بهتر است كه خوراك استارتر حاوي ميزان مناسبي  از يونوفورها (ionophore) و يا مواد كنترل كننده كوكسيديوز  باشد.

من تصور ميكنم كه علوفه هاي خشك چين دوم يا سوم كه پر برگ تر هستند براي استفاده گوساله از دو تا سه هفتگي به بعد مناسب است. هر چند كه من مشاهده مي كنم ، كه معمولاً به اشتباه براي تغذيه گوساله ها از علوفه هاي خشك چين اول استفاده مي شود. اين نوع از علوفه ها معمولاً داراي فيبر زيادي هستند كه هضم آن براي گوساله مشكل است و موجب ايجاد شكم خمره ائي در گوساله مي شود.

من ترجيح مي دهم كه علوفه هاي خشك و دانه غلات را تا سن 4 ماهگي تغذيه نموده و تا اين سن سيلو  به مصرف گوساله ها نرسد. با اين حال بيشتر پرورش دهندگان موفق گوساله از سيلوي يونجه و سيلوي ذرت با كيفيت را براي تغذيه گوساله هاي از شير گرفته خود استفاده مي كنند. اغلب جيره ها بهتر است جهت بهينه كردن مصرف انرژي و پروتئين ، حاوي  يونوفورها باشند.  در برخي موارد خاص، بويژه هنگاميكه از علوفه هاي با كيفيت بسيار عالي استفاده مي شود ، بدون نياز به مصرف يونوفورها ميزان رشد گوساله ها به مقدار كافي انجام خواهد شد.

مراقب مصرف سيلو ذرت باشيد…

هنگاميكه در جيره غذائي تليسه ها سيلوي ذرت سهم زيادي داشته باشد ، دشوار است كه بتوان تليسه هايي قد بلند و  غير چاق پرورش داد.  من ترجيح ميدهم  كه جيره آنها حاوي سيلوي يونجه با كيفيت متوسط و داراي  14 تا 16 درصد پروتئين باشد. غالباً ، اين جيره ها به مكمل انرژي نيازي ندارند و فراهم كردن مقدار كمي مكمل پروتئيني كه حاوي پروتئين عبوري از شكمبه بوده براي تهيه يك جيره متوازن لازم است.

بنظر مي رسد كه تليسه ها تا مرحله جفتگيري بخوبي در برابر اضافه كردن پروتئين هاي حيواني به جيره به ميزان 110 تا 225  گرم (يك چهارم تا يك دوم پوند) جواب مناسبي مي دهند. مصرف مخلوطي از پروتئين ها معمولاٌ موجب افزايش روزانه  100 تا 200 ريال
( 1 تا 2 سنت)  افزايش  قيمت جيره نسبت به جيره هاي  سنتي مي شود.

معمولاً برگرداندن تليسه به چراگاه در فصل تابستان ، مي تواند به شدت ميزان رشد آنرا به شدت كاهش دهد. بهترين كاري اين است كه بايستي براي اطمينان از رشد كافي آنها  ،
با تغذيه چند كيلوگرم كنسانتره كيفيت خوراك آنها را در مرتع تكميل كنيم. چراي گردشي فشرده  (intensive) مي تواند  با مصرف حداقل مواد  تكميل كننده (كنسانتره) سرعت رشد خوبي را براي تليسه ها تضمين كند ، به شرط اينكه كيفيت  علوفه چراگاه از كيفيت عالي برخوردار باشد.

ما  درست همانند ثبت كردن ركورد توليد شير در گاوها با استفاده از خدمات ثبت و ركود (مانند DHI  )  بايستي عملكرد رشد در تليسه ها را نيز ياداشت كنيم. آنها بايستي حداقل چهار نوبت قبل از زايمان از نظر وزن و قد اطلاعات آنها ثبت گردد. اين اندازه گيريها بايد با رسم منحني رشد كه بطور وسيعي در دسترس مي باشد براي تعيين و مقايسه ميزان رشد آنها با استانداردهاي  قابل قبول مقايسه گردد.

بررسي شرايط…  

همچنين تعيين نمره وضعيت بدني (اسكور) تليسه ها مفيد مي باشد. آنها بايستي در سن 4 تا 5 ماهگي  داراي نمره بدني 3  باشند و تا  2  تا  3 ماه قبل از زايمان اين نمره بدني را حفظ كنند ، يعني مرحله اي  كه آنها بايد داراي نمره بدني  3/3 تا 5/3  باشند تا ذخاير انرژي كافي براي پس از زايش اندوخته كنند. از داشتن تليسه هايي با نمره بدني بيش از  7/3  اجتناب كنيد ، زيرا  بدين لحاظ پس از زايمان ، اختلالات و مشكلات زيادي بوجد مي آيد.

در ذهن داشته باشيد كه تغذيه تنها  يك جنبه از پرورش تليسه هاي با كيفيت مي باشد.

شما همچنين بايستي فضاي كافي جايگاه همراه با تهويه خوب ،  واكسيناسيون به موقع ، انگل زدايي و رسيدگي هاي به موقع دامپزشكي را براي تليسه هاي خود مد نظر قرار دهيد.

جدول ـ1 . تليسه هاي مورد نياز جهت حفظ اندازه گله  به ازاء  هر 100 راس

سن در اولين زايش

36    34    32    30    28    26    24    22

                                              تعداد تليسه ها                           درصد حذف

               66    62     59    55    51    48    44    40              20

     73    69     65   61    56    52    48     44              22

     79    75     70    66    62   57    53     48              24

     86    81     76    72    67   62    57     52              26

     92    87     82    77    72   67    62     56              28

     99    94     88    82    77   72    66     61             30

    106 100     94     88   82   76    70     65             32

   112 106   100     94    87   81    75     69             34

منبع:

Brian L. P.  1994. What it takes to freshen heifers early.
Hoard`s Dairyman. September.

ڇگۄنه از علوفه هاي كم كيفيت استفاده بكنيم

باسمه تعالي

ڇگۄنه از علوفه هاي كم كيفيت استفاده بكنيم

          فراواني علوفه در سيلو معمولاً به معني وجود مقدار زیادی علوفه فقیراست. بارندگي و دماهای گرم موجب افزايش فيبر گياه (ADF & NDF) و كاهش قابلیت هضم فیبر گیاه است. اگر شما امسال مجبور هستيد از علوفه كم كيفيت استفاده كنيد مطالب ذيل مي تواند براي شما سودمند باشد.

دیواره سلولی بدون همی سلولز (ADF )، كم هضم ترین قسمت فیبر می باشد. این پارامتر ، اغلب براي تخمین بيان ميزان انرژي علوفه استفاده مي شود. ميزان زياد ADF به معني انرژي كم است. میزان حجم فیبر غذا از طریق استفاده از دیواره سلولی (NDF)  علوفه قابل تخمین است.

گاوهاي پر توليد که از یک شکمبه فعال برخوردار باشند ، به علت حجیم بودن فیبر از نظر دریافت علوفه محدودیت دارند. حجم زياد فيبر موجب پر شدن شكمبه شده كه در اين حالت گاو احساس سيري مي كند. با اينحال , گاوها در مقایسه با علوفه های حاوی  NDF كمتر ، مقدار كمتري از علوفه حاوی NDF  زیاد  را مصرف مي كنند.  

          بطور كلي متخصصين تغذيه جيره ها را بطوري تنظيم مي كنند تا حتما  درصدي مشخصي  NDF علوفه اي در أن وجود داشته باشد. در تنظيم جيره ها براي سطح توليد خاصي از توليد شير , سهم  NDF علوفه اي  جيره ثابت مي ماند. به اين معني كه كل علوفه دريافتي كمتر و سهم غلات افزايش مي يابد. اگر شما ميزان NDF  علوفه اي را ناديده بگيريد و تغذيه دانه غلات را به جاي مصرف علوفه مرغوب با  تغذيه علوفه كم كيفيت ادامه دهيد, در نتيجه  گاوها نمي توانند ماده خشك مورد نياز خود را بطور كامل دريافت كرده و گاوها  ميزان شير كمتري توليد خواهند كرد.  

ميزان قابليت هضم فيبر را اندازه ﮔﯦري كنيد...

در دهه هاي گذشته ، متخصصان تغذيه به اين نكته پي برده اند كه  قابل هضم NDF    در تغذيه گاو ڇقدر مهم است. زيرا  توليد انرژي تنها  تابع ميزان ADF نيست و ميزان مصرف خوراك تنها هم تابع ميزان NDF  جيره نيست.

بنابراين انرژي و مصرف خوراك تحت تاثير قابليت هضم NDF   نيز قرار دارد. قابليت هضم NDF  علوفه  مي تواند بر آزمايشگاهي آوردي واقعي از ميزان هضم  NDF  كه در شكمبه گاو اتفاق مي افتد را ارايه نمايد.   

تحقيقات در ايالت ميشيگان نشان داد كه به ازاي هر يك درصد افزايش در قابليت هضم آزمايشگاهي NDF   170  ﮔرم مصرف خوراك بهبود يافت  كه در نتيجه توليد شير تصحيح شده بر اساس چربي به ميزان مقدار 250 ﮔرم افزايش يافت.  شما ممكن است دو نوع سيلو گراس داشته باشيد ، با مقدار يكسان ADF  و    NDF, با اينحال گاو شما از سيلوئي كه NDF  آن از قابل هضم بالاتري برخوردار بوده ، بيشتر مصرف و توليد شير آن هم بيشتري خواهد بود.

تجزيه آزمايشگاهي براي قابليت هضم NDF   با روش هاي آزمايشگاهي (in vitro )  و  و استفاده از تكنيك كيسه هاي نايلوني در محيط شكمبه (in sito)  انجام شده است . در روشهاي آزمايشگاهي ، نمونه علوفه آسياب شده و در يك محفظ عاري از اكسيژن با مايع بدست آمد از شكمبه گاو فراوري مي شود.   

با روش كيسه هاي نايلوني، نمونه علوفه به مقدار كمي آسياب شده ( به تقليد از جويدن گاو) ,  در كيسه هاي غير قابل هضم كه داراي روزنه هاي بسيار ريز بوده ريخته و به صورت   فيستوله در داخل شكمبه گاو قرار مي دهند. ميكروب هاي شكمبه از طريق منافذ وارد كيسه شده و نمونه علوفه را هضم مي كنند و علوفه هضم نشده در كيسه باقي مي ماند.

در هر دو روش , نمونه علوفه به ميزان كل زماني كه انتظار مي رود علوفه در داخل شكمبه گاو باقي بماند, تحت ازمايش قرار مي ﮔيرد.  در روش آزمايشگاهي .  ميزان قابليت هضم NDF   مناسب براي   NDF  بايستي بيش از 50درصد و در روش كيسه هاي نايلوني بيش 30 درصد مطلوب مي باشد. شما همواره بايستي براي مقايسه نمونه ها از روش مشابه استفاده كنيد. محققان در خصوص بهترين روش أزمايش نمونه بحث و تبادل نظر دارند.

اگر درصد علوفه در جيره ثابت باقي بماند و گاو ها كمتر خوراك بخورند , فرصت خوبي است كه در صورت قابليت هضم  ﭙايين NDF  . بتوانيم ميزان  NDF علوفه را افزايش دهيم و يا اينكه هردوي ميزان  NDF  و هم قابل هضم أنرا. ىر صورتيكه از ميزان مصرف روزانه علوفه گاو خود اطلاع  داشته باشيد , اين موضوع به متخصص تغذيه شما كمك ميكند كه جيرتان را بدرستي متعادل كند.

لازم بذكر است كه اگر شما مثل بسياري از كشاورزان كه مي شناسم به متخصص تغذیه خوى ﮔفته ايد كه شما نمی توانيد مانند سال قبل غلات استفاده كنيد و اگر به همين دليل مخلوط خوراك شما حاوي درصد بيشتري از NDF نسبت به سال ﮔذشته باشد , در نتيجه گاو شما مسلما به مقدار كافي خوراك مصرف نمي كند و كربوهيدرات هاي غیر فیبری (NFC)  هم به مقدار مورد نياز مصرف نمي شود و آنها بخوبي شير توليد نمي كنند.

سهم کنسانتره به علوفه را در جیره با تغذیه مقدار بیشتري از غلات (ڇند ﭙوند) افزايش دهيد. اين عمل موجب کاهش درصد NDF علوفه می شود. این تغییر ممکن است به سادگی شما را به شرايطي برﮔرداند كه شما از علوفه بهتر و كنسانتره  كمتري استفاده مي كرديد. افزايش مصرف غلات بيشتر را تا  دو ، سه هفته  آزمايش كنيد و در عين حال به توليد شير , هزينه و سود مربوط به آن توجه داشته باشيد. با توجه به اين مسايل , گاو هاي تازه زا شما بايستي با بيشترين ﭙيك تولید شیر بيشترين سود را داشته باشند.

اگر تا بحال متخصص تغذیه شما مقىار زيادتر NDF  علوفه اي  را در جيره ها لحاظ كرده و درصد NDF علوفه اي هنوز افزايش نيافته است , در نتيجه مي توانيد 1 تا 2  درصد سطح NDF علوفه را كاهش دهيد. برای مثال ، اگر گاو شما در سال گذشته با ميزان 25  درصد  NDF علوفه اي شير بيشتري توليد مي كرد , ممكن است احتياج باشد كه امسال به سطح 23 درصد NDF علوفه ای برويد  تا بتوانيد سطح مصرف خوراك و توليد شير سال قبل را بدست آوريد. کاهش یابد. مجددا ياد آور مي ﮔردد كه پس از دو تا سه هفته،  نگاهی به جنبه های اقتصادی توليد شير، مخصوص تولید گاو هاي ﭙرتوليد بياندازيد.

منابع فیبر محلول را در نظر داشته باشيد...  

 پس از اينكه درصد  NDF علوفه اي  را در جیره  كاهش داديد و نيازهاي گاو به نشاسته و قند تامين شد ، گاو شما ممکن است هنوز نیاز بيشتري به انرژی داشته باشد. معمولا , افزایش بيش از نياز نشاسته و قند در جیره غذایی موجب ایجاد اسیدوز شکمبه می شود. تفاله چغندر قند و تفاله مرکبات حاوي فیبر محلولي هستند ٍکه ظرف مدت چهار تا پنج ساعت توسط میکروبهای شکمبه هضم می شود. منابع فیبر محلول مي توانند سریعا انرژی مورد نیازمیکروارگانیسم های شکمبه را فراهم میکند، و در عين حال اين منابع شکمبه را به اندازه نشاسته و قند اسیدی نمی کند. پکتین ها و بتا گلوکان ها از جمله فیبرهای محلول هستند.

با جایگزین کردن مقداری از سهم علوفه فقير با فیبر محلول , شما می توانید براي میکروارگانیسم های شکمبه انرژی لازم  را تامین کنيد و در عين حال مقدار توليد اسید را در شكمبه کنترل نماييد.  استفاده از منابع فیبر محلول در ترکیب با فیبرعلوفه ای مي توانى یک منبع ثابت از انرژی را برای باکتریهای تجزيه کننده فیبردر طول روز فراهم كند. به بیان دقیق تر , ىر مقايسه با  مصرف نشاسته مي توان با مصرف فیبر محلول ميزان pH شکمبه را در طول شبانه روز تحت کنترل داشته باشیم.

تامین انرژی و کنترل pH ، هر دو تولید پروتئین میکروبی را بهبود مي دهند.  کنترل اسیدوز، توليد محصولات میکروبی را افزايش و جایگزیني علوفه كم كيفيت با فیبر محلول موجب افزایش مصرف خوراک ﮔاو  و تولید شیر آن می شود.

چه میزان می توانیم اضافه کنیم؟

جایگزینی علوفه کم کیفیت با 5/1 تا 5/2 کیلوگرم تفاله مرکبات یا تفاله چغندرامری عادی است. به خاطر داشته باشید پروپیونات ( که از نشاسته و قندها تولید می شود)  در مقایسه با استات ساخته شده از تفاله مرکبات و تفاله چغندر، تولید شیر بیشتری را بهمراه دارد. بنابراین قبل از اضافه کردن منبع حاوی فیبر محلول ، ابتدا بایستی نیاز نشاسته و قند جیره گاوها تامین شود که بطور طبیعی حدود 30 تا 32 درصد جیره گاوهای پرتولید است.

در شرایطی که میزان علوفه موجود محدود است گاها بیش از 5/2 کیلوگرم فیبر محلول در خوراک منظور می گردد. شواهد جدیدی وجود دارد که نشان می دهد که استفاده از منابع فیبر محلول می تواند بصورت اقتصادی اسیدوز را کنترل کند ، حتی وقتی که کیفیت علوفه مصرفی مرغوب است.

در مواقعی که میزان علوفه جیره را کاهش می دهیم بایستی  دقت زیادی به فیبرهای بلند و فیبر موثر دریافتی بکنیم. معمولا بطورکلی توصیه می شود حداقل 15 درصد اندازه بزرگترین الیاف دریافتی بلندتر از 8/3  سانتیمتر باشد. به رفتار نشخوار گاو دقت کنید. توجه کنید که آیا پس از 4 تا 5 ساعت مصرف خوراک ، حداقل 50 تا 60 درصد گاوها در حال جویدن لقمه خود هستند؟

تفاله مرکبات و تفاله چغندر قند حاوی میزان فیبر موثر کمی هستند. به همین دلیل ، بسیاری از کشاورزان دریافته اند که در مواقعی که مصرف سایر منابع فیبر موثر در حداقل خود و یا متغیر می باشد ، افزودن 5/1  تا 2  کیلوگرم یونجه خشک به خوراک کاملا مخلوط می تواند موثر واقع شود. ر مواقعی که فیبر موثر محلول هست حداقل یا متغیرمی تواند برای آنها موثر باشد.

در مواقعی که دانه غلات بطور مجزا از علوفه و یا خوراک کاملا مخلوط خشک می باشد ، مراقب باشید. زیرا در این صورت گاو خیلی آسان از مصرف الیاف بلند اجتناب می کند ، بخصوص هنگامیکه فیبر موثر جیره خوشخوراک نباشد.

همه استراتژی های جدید مورد استفاده در تغذیه را مورد ارزیابی اقتصادی قرار دهید. گروه بندی بیشتر گاوها را مد نظر قرار دهید تا بتوانید به اهداف اقتصادی و سود مورد انتظار خود برسید. به جای استفاده از یک جیره برای کلیه گروهها ، در مورد داشتن دو گروه پر تولید و کم تولید فکر کنید و بدنبال رههایی باشید که هنگام مصرف علوفه های کم کیفیت ، با مصرف کمی بیشتر غلات و فیبر محلول یا هردوی آنها ظرفیت و استعداد نهایی تولید شیر گله را داشته باشید.      

منبع :

Beth de Ondarza, M. 2001. How to deal with poorer quality forage.
                                                Hoard`s Dairyman. Jan. 10. p. 9.

جیره های مصرفی شما چقدر اقتصادی است؟

بسمه تعالی

جیره های مصرفی شما چقدر اقتصادی است؟

  در واحدهای دامپروری دستیابی به نقاط سر به سر (marginal) هزینه ها بسیار دشوار شده است . یکی از زمینه هایی که شما می توانید هزینه ها را کنترل نموده ، هزینه خوراک است، که 60 تا 70 درصد از کل هزینه های تولید شیر را تشکیل می دهد. در اینجا چندین  راه  برای بررسی  برنامه های  تغذیه ای و اقتصادی کردن آن ارائه می شود :

(تذکر مترجم : در متن هزینه خوراک 35 تا 50 درصد ذکر شده که با شرایط ما تناسب ندارد و میزان 60 تا 70 درصد منطقی تر است، لذا عدد اصلاح شده است).

به میزان خوراک مصرفی توجه کنید ...

بررسی تغییرات مواد مغذی در برنامه های تغذیه ای ، یکی از راه های معمول برای ارزیابی  پاسخ های گاو در تولید شیر است. دستور العمل های ذیل می تواند به شما کمک کند تا بتوانید برنامه های تغذیه ای خود را ارزیابی کنید. در نظر داشته باشید که میزان ماده خشک مصرفی  در هنگام  مقایسه تغییرات  غذایی یک عامل کلیدی است.

·        به ازاء  افزایش هر کیلوگرم  ماده خشک مصرفی (در مقایسه با میزان مصرف جاری )،  تولید شیر به میزان  2  لیتر افزایش یابد.

·        در نژاد هولشتاین ،  5  تا 7 کیلوگرم ماده خشک مصرفی اولیه برای تامین انرژی مورد نیاز  نگهداری آنها صرف می شود ( 10 مگا کالری انرژی خالص).  تفریق 7  کیلوگرم ماده خشک مصرفی از کل ماده خشک دریافتی  میزان انرژی قابل دسترس برای تولید شیر را نشان می دهد. ضرب کردن ماده خشک مصرفی در  عدد 2  تخمینی از توان تولیدی گاو برای تولید شیر را نشان می دهد. یرای مثال ، در یک گروه  گاو شیرده پر تولید هولشتاین که  24  کیلوگرم ماده خشک مصرف  می کند ،  ظرفیت  تولید 36  لیتر شیر را نشان می دهد (  24  کیلوگرم  منهای  7  کیلوگرم  برابر  18  کیلوگرم  می شود که ضربدر عدد  2  می شود  36  کیلوگرم).

·        تقسیم کردن میزان شیر تولیدی گاو نژاد هلشتاین (حاوی 5/3  درصد چربی)  به  کیلوگرم ماده خشک مصرفی نشان دهنده راندمان  تبدیل ماده خشک به تولید شیر (یعنی راندمان تولید شیر) می باشد .  راندمان  تولید شیر برابر 0 5 / 1  عالی می باشد (36  کیلوگرم  شیر تقسیم بر 24  می شود 50/1). مقادیر کمتر از 3 /1  به این معنی این است که گاوهای شما به دلایلی یه خوبی شیر تولید تمی کند، یا به عبارتی خوراک زیادی می خورند و یا هر دو .

·        اگر  یک تغییر خوراکی انجام شد و ماده خشک مصرفی به میزان یک کیلوگرم یا بیشتر افزایش یافت ، این تغییر را مورد توجه قرار دهید. توزیع خوراک را در گله در دفعات متعدد انجام دهید ، به علوفه سیلو شده  یک ماده پایدار کننده مانند اسید پروپیونیک ، و به جیره یک ماده بافر کننده اضافه کنید و یا  با تامین یک علوفه با کیفیت  مصرف ماده خشک را بهبود دهید.

·        خوراک مصرفی باقی مانده در آخور را تحت نظر داشته باشید ، بطوریکه 2 تا 4  درصد کل خوراک  مصرفی در یک گروه اضافه آید. از جعبه اندازه گیری الیاف
 (Penn State Particle box) استفاده کنید ، باقی مانده خوراک را تکان دهید و تعیین کنید که آیا  بر اساس اندازه قطعات برابر  5  درصد مخلوط اولیه هست ؟  

آیا  گاوها می توانند بیشتر تولید کنند ؟

تغییر سطح مواد مغذی در جیره ، روش دیگری است  برای ارزیابی پاسخ گاوها . در این ارتباط  شیوه ها (راهبردها)  و خطوط  ذیل می تواند سودمند باشد. 

·        در صورتیکه پروتئین یا  آمینو اسید ها را به جیره  اضافه کردید ، می توانید ظرف یک هفته منتظر پاسخ  در تولید شیر باشید. علاوه بر تولید شیر ، پاسخ  تولید در میزان پروتئین شیر را نیز می توانید ارزیابی کنید.

·        اضافه کردن  450 گرم چربی یا روغن می تواند تولید شیر را به میزان 5/1  تا 2  کیلوگرم افزایش دهد. در کنار تولید شیر ، درصد چربی شیر را تحت نظر یگیرید.

·         افزایش میزان مواد معدنی مصرفی نمی تواند تولید شیر را بهبود دهد ، اما  افزایش آن می تواند بر تولید مثل و سلامت گاو تاثیر گذارد. برای ارزیابی مواد معدنی  6 ماه تا 1 سال لازم است تا بتوان ارزیابی بهتری داشت.

هزینه ها و درآمدها...

بررسی سود دهی ، یک ملاک کلیدی برای ارزیابی تاثیر برنامه های تغذیه ای است. در این ارتباط چند ملاک  زیر در نظر یگیرید .  بدیهی است ، هر میزان بدست آمده دارای مزایا و معایب خود است.

·        توجه داشته باشید که میزان هزینه روزانه هر گاو ملاکی برای انعکاس تولید شیر ، مرحله شیردهی یا احتیاجات  گاو به مواد مغذی نیست. در ایالت ایلی نویز (Illinoise)، هزینه مطلوب برای یک راس گاو شیرده هلشتاین با   32  کیلوگرم شیر ، کمتر از  31500  ریال  (5/3  دلار)  می باشد.  برای ارزیابی بهتر،  باید هزینه ها برای اجزاء مختلف خوراک بطور جزء تعیین شده تا مشخص گردد که آیا هزینه های شما برای تولید گله و هزینه های خوراک در منطقه خود در وضعیت مطلوبی است یا نه ؟ (به جدول توجه کنید).

·        هنگامیکه مناطق ، نژاد و سطح تولید مشابه باشند ، هزینه خوراک به ازای هر کیلوگرم ماده خشک نفید است . در شرایط ایالت ایلی نویز ، میزان هزینه مطلوب هر کیلوگرم ماده خشک برای یک گاو هلشتاین با تولید 32 لیتر شیر برابر 1200 ریال است .

·         در نظر گرفتن هزینه خوراک برای تولید هر 100 کیلوگرم شیر تولیدی  یک روش مفید برای استاندارد کردن تولید شیر است و امکان سنجش مناسبی بین گروهها و  گاوداری های همجوار را در یک منطقه فراهم می کند. بدیهی است ، میزان تولید شیر به ازای هر رآس گاو بر مقدار این هزینه تاثیر گذار است . در شرایط ایالت ایلی نویز هزینه مطلوب برای تولید 100  کیلوگرم شیر در نژاد هلشتاین برابر 89500  ریال می باشد.

·        میزان درآمد به هزینه (IOFC)  یک شاخص مشهور است، زیرا محکی برای یک گله یا گروه هایی از گاو شیری بدست می دهد که منعکس کننده سود آوری ، هزینه های جاری خوراک و قیمت واقعی تمام شده شیر است. اگر شما برآوردی از وضعیت هزینه های ثابت  و سایر هزینه های غیر ثابت داشته باشید، می توانید با استفاده از (IOFC) نقطه سربه سر اقتصادی خود را برای زمان بهینه دوره خشکی و  استراتژی حذف گاوها بدست آورید. در ایالت ایلی نویز مقدار هدف برای هر گاو بالغ بیش از 45000  ریال  در روز می باشد.

·        پاسخ هزینه سر به سر تولید شیر منعکس کننده منافعی است که می تواند یه شما نشان دهد آیا  می توانید شیر بیشتری تولید کنید، معمولا این روش هنگامی مفید خواهد بود که گاوها به تغییرات غذایی پاسخ مثبت بدهند ، زیرا  هزینه های نگهداری و هزینه های ثابت در سطح تولید پیشین تامین شده است. برای مثال، اگر  5 /0 کیلوگرم مکمل چربی به جیره اضافه کنیم و تولید شیر به مقدار 2 کیلوگرم  افزایش یابد و هزینه مصرف چربی تنها 2700  ریال باشد ، پس سود سر به سر شیر 1600  ریال خواهد بود، در صورتیکه قیمت تولید شیر به ازای هر کیلو گرم برابر  1080  ریال در نظر بگیریم . 

·        قیمت هر واحد از ماده مغذی (خوراک ها)  دامداران را قادر می سازد که مقایسه نسبی از هزینه یک ماده مغذی داشته باشند. اگر قیمت  دانه ذرت  برای هر کیلوگرم آن برابر  995  ریال ( یر اساس ماده خشک) باشد ، یک واحد انرژی خالص برابر 486 ریال برای هر مگاکالری انرژی خالص خواهد یود. اگر ذرت منبع پایه تامین انرژی باشد ، سایر خوراک ها مثل علوفه ها ، فرآورده های فرعی  (by-products)   برای مقایسه این ماده مغذی (یعنی انرژی خالص) می تواند مورد مقایسه قرار گیرد.

·        شما  می توانید میزان بازده خوراک را برای تولید هر کیلوگرم تولید شیر به ازای هر کیلوگرم ماده خشک و یا سایر مواد مغذی در خوراک ها محاسبه کنید (از قبیل درصد بازیابی نیتروژن بصورت پروتئین شیر و یا انرژی بازیابی شده یصورت شیر و بافت).  شاخص مطلوب برای بازده شیر در ایالت ایلی نویز معادل تولید بیش از 4/1 کیلوگرم شیر به ازاء هر کیلوگرم  مصرف ماده خشک در نژاد هولشتاین است.

قدردانی : از آقای دکتر اسدیان جهت انتخاب و ویرایش متن تشکر و قدرانی می گردد.

منبع:

Michael F.Hutjens. 2000. Where are you on feed costs?, Hoard` s  Dairyman.

درباره وبلاگ

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

پیوندها

پشتیبانی